Categorieën
Article

Technologie en Duurzaamheid

Waar is de tijd, dat je nog voor een aula mocht gaan staan en een gastles geven. Dat deed ik in Maart bij Vives Hogeschool in Kortrijk. Ik gaf er een les over de mogelijkheden die technologie biedt om duurzame objectieven te bereiken.
Duurzaamheid, tja, dat is zo veel dingen! Ik kan het eenvoudig samenvatten. We kennen allemaal het verhaal van Robinson Crusoe die op een ‘onbewoond’ eiland strandde. Het verbaast niemand van ons dat hij voorzichtig omsprong met de beperkte middelen die het eiland bood. Hij moest overleven en wist niet voor hoe lang. Hoe zou je zelf zijn?

Een groot onbewoond eiland

Dat onbewoonde eiland is helder, beperkte middelen op een beperkte ruimte waar je het voor onbepaalde tijd ‘moet mee doen’. Maar op een grotere schaal is onze planeet ook dat eiland. Eentje waar we binnen afzienbare tijd niet af geraken. We zijn aangewezen op deze planeet en op elkaar om het hier vol te houden. Een duurzame maatschappij houdt rekening met de beperkte middelen en put die niet uit. Want niet alleen wij willen op dit ‘eiland’ in de ruimte overleven, we willen dat de volgende generaties dat ook kunnen. Die duurzame wereldmaatschappij heeft een ecologische maar ook een sociale kant. We willen ons eiland niet omvormen in een braakliggende woestenij, we willen tegelijk geen mensen uitbuiten, want ook dat loopt slecht af op een eiland waar we niet af geraken.

IoT, Circulair en Citizen Science

Ik zette studenten vervolgens aan het denken. Je krijgt 3 puzzelstukken om een duurzaam idee op te baseren. De puzzelstukken zijn Internet of Things, Circulaire economy en Citizen Science. Internet of Things is een verzamelnaam van technologie die toelaat dat ‘machines’ of ‘dingen’ via het internet en zonder menselijke tussenkomst, met elkaar kunnen communiceren. Denk je plaatselijke glascontainer die aan het planningssysteem kan laten weten ‘ik zit vol’.
Circulaire economie is het principe dat producten steeds opnieuw moeten kunnen herleid worden tot onderdelen of grondstof om vervolgens terug tot nieuwe producten te kunnen leiden. Een gesloten circuit waar geen nieuwe grondstoffen voor uit de natuur gehaald worden. Een economie waarin elk product ontworpen is om hergebruikt of gerecycleerd te worden. Voor 100%.
Citizen science tenslotte, het inzetten van heel veel burgers om informatie in te zamelen of te verrijken. En waarbij burgers ook ontvangers worden van de inzichten en evoluties die die data opleveren. Met geëngageerde en geïnformeerde burgers als gevolg.

Duurzaam business idee

Als je met die puzzelstukken op pad gaat en de uitdagingen in onze maatschappij door deze bril bekijkt, ontstaat er een heel gamma van nieuwe mogelijkheden, diensten, samenwerkingen. Combineer dat met het duurzaam business model canvas en de weg ligt open voor nieuwe diensten, bedrijven, producten om het licht te zien. Kleine stappen in de richting van een prettige duurzame wereld.
Als we daar met Foursevens bij kunnen helpen mag je altijd aan onze mouw komen trekken!
Categorieën
Article

Rotterdam Circulair

Foursevens gaat elk jaar op weekend. Niet omdat we vinden dat dat moet, maar omdat we als team graag tijd met elkaar doorbrengen. Afwisselend krijgt dat de vorm van genieten van de natuur en het bezoeken van een stad.

Dit jaar wilden we enerzijds inspiratie opdoen in een bruisende stad in volle verandering, maar we wilden ook de impact van ons weekend beperken. Daarom kozen we voor Rotterdam, waar we samen met de trein naartoe reisden.

Het thema van ons stadsbezoek was circulaire economie. En dat bracht ons in de fascinerende omgeving van Blue City; een voormalig subtropisch zwemparadijs dat zich transformeert tot Circulaire startup omgeving. En om dat wat concreet te maken delen we hier een paar voorbeelden van bedrijven die we er leerden kennen.

Bouwen met afval

Werk Units Blue City Rotterdam. Credits Ines Vanlangendonck

De eerste ruimte in Blue City die tot startup space omgetoverd werd was de oude discotheek. Om daarin modules te creëren waarin verschillende startups konden werken, werd een ontwerp gemaakt op basis van bouwmateriaal dat anders op een stort was beland: en dat afval had de vorm van 220 houten ramen van een ziekenhuis dat werd afgebroken. De architect ontwierp op basis van het beschikbaar materiaal prachtige units.

Waarde creëren uit PET

We zagen ook de creaties van de Better Future Factory waar enerzijds gewerkt wordt aan bewustmaking (door installaties waarin mensen zelf afval kunnen omzetten naar bvb een juweel) en door productontwikkeling van gerecycleerd plastiek. Op die manier brengen zij o.a. gerecycleerd 3D Filament op de markt, op basis van dashboards, binnenkanten van oude koelkasten en PET flessen.

Korte Keten restaurant

Heerlijk eten deden we in korte-keten-restaurant Dertien. Korte keten betekent dat er zo weinig mogelijk tussenstappen zijn tussen producent en verbruiker. Dertien kent haar telers en kwekers en neemt alleen af wat op dat moment voorradig is. Dertien kookt dus op basis van de oogst, steeds seizoensgebonden maar bovendien om duimen en vingers van af te likken.

Meer verhalen over circulair in Rotterdam, contacteer ons en we nodigen je uit op de koffie!

Categorieën
Article

Innovatie en het vluchtelingenkamp

Ik heb vorige zomer mogen helpen in het Brusselse vluchtelingenkamp. Mijn taken waren bijzonder bescheiden maar ik kon het niet laten dit fascinerende, zelf-organiserende allegaartje te observeren. Mijn professionele zelf gelooft dat hieruit een les of twee te trekken valt over innovatie.

Het kamp startte met een soep bedeling en groeide uit tot een plaats waar onderdak, medische diensten, maaltijden, onderwijs en kledingbedeling gebeurde voor meer dan 900 mensen. Het kamp ging van 1 bewoner naar 900 in drie weken tijd.

Communicatie vervangt structuur

Ondanks wat veel mensen denken; het Brusselse kamp was geen centraal georganiseerde hulpactie. Een aantal individuen en losse NGOs startten met het bieden van eerst maaltijden daarna onderdak. Elke dag arriveerden meer vrijwilligers. NGOs namen bepaalde taken op en maakt die tot haar verantwoordelijkheid. Allemaal in ad hoc afspraken, door veel met elkaar te praten en de situatie elke dag te herbekijken. Een zo’n organisatie stond in voor het coördineren van vrijwilligers. Ze openden een tent, zetten er een bordje ‘vrijwilligers hier registreren’ naast en klaar. Dat betekende niet dat het Vrijwilligerstentje plots een overzicht had over het werk dat er moest gebeuren. Het betekende alleen dat vrijwilligers hier kort uitleg kregen, een paar spullen en de opdracht om rond te wandelen en te zien waar hulp nodig was. In het geval van een dringende nood kwamen andere ‘diensten’ (de keuken, douches, kledingtent, etc) naar de vrijwilligerstent om te melden dat ze mensen nodig hadden. Niets anders dan voortdurende communicatie verzekerde het correcte doorsturen van vrijwilligers naar het werk dat er nodig was.

Struikel over je ‘gebruiker’

Elke dag kwamen meer vluchtelingen aan in het kamp. Hun wachttijden gingen omhoog, wat betekende dat ze ook langer in het kamp bleven. Het aantal bewoners ging snel de hoogte in. Aangezien alle vrijwilligers en vluchtelingen op dezelfde plaats werkten, een klein park in het centrum van Brussel, waren zij die problemen probeerden op te lossen steeds vlakbij zij die een probleem hadden. De reacties en feedback van vluchtelingen op de aangeboden hulp dwong het kamp om zichzelf steeds te herorganiseren of oplossingen te herdenken. Een voorbeeld: het werd snel duidelijk dat veel vluchtelingen een smartphone hadden om te communiceren met zij die waren achtergebleven. Een aantal mensen vonden dus de ‘oplaadtent’ uit. Een tent vol kabels en stekkers, een bordje met ‘Charging Station’ aan de ingang en klaar. Niet lang daarna bereikte dit nieuws de nabijgelegen toren van Proximus en installeerden die prompt gratis Wifi in het park. Allemaal snelle, pragmatische en efficiënte oplossingen voor echte problemen.

Continuous improvement

Het kamp functioneerde in een schijnbare staat van permanente chaos. Zo leek dat voor buitenstaanders. In werkelijkheid werden voortdurend nieuwe oplossingen opgebouwd naast de bestaande. De school van het kamp werd te klein en niet bestand tegen regen dus terwijl de lessen doorgingen werd verderop een nieuwe en meer robuuste tent gebouwd. De keuken bleek snel aan haar limieten en een groep van handige harries en architecten bouwde een nieuwe keuken en eetruimte. Dat alles terwijl de normale activiteiten in het kamp gewoon doorgingen. Met zowel de bezetting als de weersomstandigheden die voortdurend evolueerden was het kamp in een constante transformatie, er was geen dag waarop het kamp hetzelfde was als de dag voordien.

De kracht van motivatie

Om deze activiteiten aan te drijven was er natuurlijk enorm veel energie, optimisme en hard werk van duizenden vrijwilligers. Zowel van mensen die in het kamp werkten als van de velen die spullen kwamen brengen naar het ad hoc pakhuis. Er waren mensen van alle achtergronden, leeftijden, kleuren, talen, beroepen etc. (ik heb eens gekookt met een Iraakse chef-van-de-dag die geen woord Frans of Engels kon, maar een Belgisch-Marrokaans meisje stond in voor vertaling voor de verder nog zeer diverse keukenploeg). Het belangrijkste dat alles bij elkaar hield was de motivatie om iets te doen. Om toe te komen in het kamp en ergens werk van te maken.

Categorieën
Article

Het einde van bezit

Het is een feit, elke uitzending van VPRO tegenlicht is de moeite waard om even alles voor stil te leggen (niet in het minst je smartphone). Maar in deze uitzending kom je te weten hoe het omvormen van producten naar services een enorme impact kan hebben op de duurzaamheid van onze economie. Vergeet even hoe onze consumptiemaatschappij vandaag functioneert en laat je onderdompelen in hoe het ook zou kunnen.

Bekijk hier de aflevering op de website van VPRO.

Categorieën
Article

Digital Innovation in Insurance

DigiInsurance

If you are interested in the full results of our Insurance survey, please drop an email and we’ll be happy to share them.

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.

Categorieën
Article

Innovation and refugee camps

I’ve had the privilege of helping out a little in the Brussels refugee camp this summer. Although my tasks were very humble, I couldn’t help observing how the camp was a most fascinating, self-organising happening. My professional self believes businesses in the struggle for innovation can learn a lot from what happened there. So here’s what I learned.

The camp started with a soup stall and ended up giving shelter, medical services, food, education, clothing and things to do to more than 900 people. It went from 1 to 900 in three weeks time.

chargingtent

Communication substitutes structure.

Unlike what many people think; the Brussels refugee camp was not a centrally organised relief action. Instead a number of individuals and unrelated NGOs, appalled by the dreadful circumstances of newly arriving refugees, started offering first food then shelter. Day by day more volunteers arrived, NGOs started taking up tasks, each one focussing on a particular problem as their responsibility. All in ad hoc agreements, all by talking a lot to each other, reassessing the situation day by day. One organisation stood up and started ‘coordinating’ volunteers. They opened a tent, put a sign on top ‘volunteers register here’ and that was it. This didn’t mean the Volunteer stand had an overview of the work that needed to be done in the camp, it only meant they would inform arriving volunteers briefly, give them some supplies and tell them to walk around and ask where help was needed. In case of an urgent need, a particular service (the kitchen, the showers, the clothing tent etc) would come up to the Volunteers stand and let them know they needed people. Nothing more than constant communication assured the right flow of volunteers towards the tasks at hand.

Stumble upon your ‘user’.

Every day more refugees arrived in the camp and their waiting times increased, which meant a longer stay in the camp. The number of inhabitants was rising quickly. Since all the volunteers and all the refugees were in the same spot, a small park in the centre of Brussels, those trying to solve the evolving needs and problems in the camp were at all times close to those in need. The response and feedback from the refugees to the help offered would force the camp to reorganise/rethink repeatedly and to invent solutions to new problems. To give an example: it quickly became clear that many refugees had smartphones as their only way of communicating with their loved ones left behind. So some people invented the ‘charging tent’. A tent with lots of extension and charging cables, a sign that said ‘Charging Station’ at the entrance and there it was. Another problem solved. Not long after, this news arrived at the very nearby tower of Proximus and they offered to install free WIFI in the camp, which was  a blessing. All quick, pragmatic and effective solutions to real problems.

Continuous improvement

The camp lived in an apparent state of permanent chaos. Or at least that is what it looked like to outsiders. Instead new solutions were being invented and built alongside the existing ones, permanently. The camps school became too small and unfit for the weather conditions so while classes continued a new spot was chosen and a more robust tent was set up. The kitchen facilities soon ran out of space and capacity, so a number of volunteer architects and handymen were gathered and started building a new kitchen shed out of reclaimed wood. All the while normal activities in the camp continued in parallel. With both occupation and weather circumstances evolving quickly, the camp was in constant movement, there was not one day when the camp looked exactly like the day before.

The fuel of motivation

And to fuel all this activity, there was of course the tremendous energy, optimism and hard work of thousands of volunteers. Both people who would come to the camp and help as people donating things in the ad hoc warehouse. There were people of all backgrounds working as volunteers, of all ages, colours, mother tongues, professions etc. (I once found myself cooking with the chef-of-the-day being an Irakese ex-military, who didn’t speak a word of French, Dutch or English, he was assisted by a Belgian girl of Moroccan background who would translate his instructions to an even more diverse group of helpers). The one thing which kept everything together was their motivation to do something. To arrive at the camp and GET THINGS DONE.

Categorieën
Article

Inspiration weekend Amsterdam

Last weekend Foursevens headed out to Amsterdam. I want to share the things we did, because each one of them is a source of inspiration. Foursevens works on digital innovation projects every day and we are keen to see what is going on in other places whenever we get the chance.

The agenda of our weekend in Amsterdam.

We were at the Mobilism conference on Friday, the last Mobilism conference ever. Without a doubt the best conference we attended this year. In every way; great speakers you rarely get to see anywhere else, excellent talks and Q&A sessions, great presenter, wonderful and attentive audience (that includes us of course). All this in a beautiful venue, good food & drinks. It was the best idea ever to come here with our entire team. Truly inspirational. Lucky for you they will put all the talks online.

Our next stop was the CitizenM hotel. A hotel that packs a whole range of innovative ideas and technology into one. If you are into innovation, in any type of business, book a room here, you will understand what innovation feels like.

Saturday morning started with a workshop at Gewoonboot; a sustainable meeting room boat. Great views over the water, excellent service. Lots of information on how they built it and made it sustainable in energy and water usage. And surely these surroundings helped to have a very productive workshop.

Lunch at container-built restaurant and bar Pllek. Or how old port areas can be turned into lovely meeting places. We got there using the free ferry from the Central station. In the afternoon we visited the future 3D house printer at 3D Canal House. We looked in vain for a subscription list. We’d have put our names down as future clients, that’s for sure. But they’re not quite there yet.

Our last stop was Westergasfabriek where instead of a walk, the weather drove us towards de Ketelhuis where we loved the two-people-cinema, what a great idea! That could totally work elsewhere too.

We had dinner at Instock, a pop-up restaurant that cooks with supermarket leftovers. They are soon moving to more permanent locations so this initiative will continue.

The rest of the evening was spent in non-innovative and certainly not sustainable places, we’ll spare you the details. But we all survived. Amsterdam is a great location for an inspiration weekend based on sustainable innovation.